ROOSBLOGT

Door Jitse

Het is snel gegaan; ik verhuisde van Breda naar Amsterdam, ging van de middelbare school naar m’ n studie en ben inmiddels 3e jaars. Ik ben nu 7 jaar verder. Soms gebeurt er iets waardoor je weer even tot stilstand wordt gebracht en je jezelf de vraag stelt waar je nu eigenlijk staat en wat je hebt bereikt tot nu toe.

Dit moment was een aantal weken terug. Mijn broertje deed HAVO examen. Ik probeerde niet de zenuwachtige zus uit te hangen waardoor hij waarschijnlijk nóg zenuwachtiger zou worden. Nee, ik probeerde rustig te blijven en hem aan te moedigen met een kaartje en een gelukssleutelhanger. Maar van binnen was ik me toch zenuwachtig! Alsof ik zelf weer opnieuw examen moest doen. Hiermee ging ik zelf ook even terug in de tijd.

Mijn eigen examens verliepen niet bepaald vlekkeloos. Ik deed zo hard mijn best, maar ging maar met “redelijke” cijfers mijn examens in. En dat telefoontje waar je op moest wachten! Om de tijd te doden gingen we maar een potje sjoelen. En dan ineens -net als je eventjes bent afgeleid- gaat de telefoon. Mijn ouders en ik keken elkaar verschrikt aan en we wisten dat dit maar één ding kon betekenen. Geen goed nieuws, want de gezakte leerlingen werden als eerst gebeld. Ik nam op. “Hallo? Oh, hoi. Oké. Dank je wel” Het was heel kort. “Een her…” mompelde ik. “Dat geeft helemaal niets hoor! Het was fijner als je het niet hoefde te doen want je hebt zo hard gewerkt maar het komt wel goed…” moedigde mijn ouders me aan. Maar ik baalde. Had ik gefaald? Ik had zo hard geleerd.

Bij mijn herexamen kon ik me niet concentreren vanwege muziek die ik op de achtergrond hoorde. Heeft iemand nou z’ n IPod aan laten staan?! -Gekuch naast me van een leraar- “Jitse, die muziek komt uit jouw jas.” Met een rood hoofd zette ik mijn muziek uit. Waarom we onze jassen bij het herexamen mochten houden is me trouwens nog steeds een raadsel. De uitslag was ook al niet veel beter; ik was gezakt. Klote.
Maar het volgende jaar volgde ik het Alvast studeren traject. Dit hield in dat ik kon beginnen met mijn studie maar ook 1 x per week naar een avondschool moest om mijn laatste vak economie voor mijn HAVO diploma te voldoen. Een spannende tijd want ook al haalde ik mijn propedeuse, ik móest mijn vak economie halen.

Gelukkig, geslaagd! Nu kon ik gewoon mijn studie verder afmaken. En de hierop
volgende “testen” die ik moest ondergaan, haalde ik gewoon in 1 keer: mijn rijbewijs,
theoriecertificaat, EHBO diploma en diploma’s voor mijn werk.

Gelukkig is mijn broertje in 1 keer geslaagd voor zijn examens en ik ben dan ook super trots. Maar ik falen? Hoezo falen? Mijn harde werken werd uiteindelijk toch beloond en ik zit helemaal op mijn plek. Gaat het daar uiteindelijk niet allemaal om?