ROOSBLOGT

door Hanane

De afgelopen dagen ben ik heel erg blij geweest met de klimatologische toestanden van Moeder Aarde. Ik ben oprecht bang voor die warmer wordende wereld. Altijd zomer, overmatig zweten, birkenstocks, hitte. Nee, geef mij maar koude gure wind die door de straten waait en de bladeren meeneemt, ze vervolgens verspreidt in Amsterdam, waarna ik ze s ’ochtends vroeg verder kan verspreiden met een stevige pas. Dit gaat dan een maand of twee door en om het sprookje daarna voort te zetten komt de sneeuw. Witte poederwolken dalen neer, en geven zelfs de grijze naoorlogse gebouwen iets meer kleur. En dan de regen niet te vergeten, die de aarde na een flinke bui weer doet ademen. De wetenschap achter sneeuw en regen is zelfs voor kleuters duidelijke taal, maar dat neemt de intrige absoluut niet weg, althans niet voor mij. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het sprookje van Vrouwe Holle één van mijn favorieten is, waarin Vrouw Holle het laat sneeuwen als ze haar bedlinnen uitklopt.

Ik houd van de herfst en de winter, u misschien van de zomer en iedereen waarschijnlijk van de lente. Nu wil ik in mijn eerste blog niet te emotioneel of zweverig worden, maar we verwoesten en vervuilen toch pijnlijk bewust onze mooie aarde, en we weten allemaal wat er gebeurt met de boze stiefzuster in Vrouw Holle, die alleen op goud uit is, en niets geeft om Moeder Aarde, of haar klimatologische toestanden.  Maar niet gevreesd,  want er is hoop, en we zijn al goed op weg door in Amsterdam te komen wonen of werken.

Grote opeengepakte steden zijn namelijk, behalve gezellig, ook heel erg verantwoord voor het milieu. Fijn met z’n allen op elkaar en naast elkaar wonen. Houten vloeren die alles lekker warm houden, nauwe straatjes (ja, dan wordt het toch maar de fiets), en vooral veel mensen. Wij zijn dus zuiniger dan een schattig klein dorpje, omringd door groen en blauw. Is dit dan de oplossing voor milieuproblemen? Nee, natuurlijk niet, waren het immers niet de opkomst van de industrie en de urbanisatie die in de eerste plaats hebben bijgedragen aan het probleem? Maar we zouden misschien wel veel sneller resultaat boeken als we allemaal een beetje ons best deden.

Cliché van vandaag: verandering begint bij jezelf. Koop een stoffen boodschappentas (gaat ook nog langer mee), neem de bakfiets (vinden kinderen veel leuker), eet geen fastfood (heeft hier eigenlijk niets mee te maken, maar is altijd nuttig advies), en blijf vooral lekker in Amsterdam (er zal toch wel een kern van waarheid zitten in de stelling)!

Het enige wat ik wil is dat ze het sprookje van Vrouwe Holle over een paar eeuwen nog steeds begrijpen, dat de gure wind nog waait, en de bladeren meeneemt, en de sneeuw nog even wit neerdaalt op de skyline van Amsterdam, en dat de regen niet meer of minder dan vandaag, de mensen doet mopperen over het weer.