Jonge theaterbezoekers en theatermakers schrijven hier over hun culturele ervaringen in de breedste zin van het woord.
Powered by Rozentheater.
Loading Tweet...
door Melissa

Iedereen kent het wel. Het besef dat je iets kwijt bent wat eigenlijk heel belangrijk voor je was, en misschien nog steeds wel is.
Zo’n moment had ik vannochtend dus ook. Ineens vroeg ik me af waar een kaart was. En nu denk je natuurlijk; waarom een kaartje? Zo belangrijk is dat toch niet? Nou dat hangt er dus van af wat de boodschap op dat kaartje was.
Ik had het in geen maanden meer gezien, en was het dus al een tijd kwijt, maar besefte het nu pas. En ik had dus geen idee waar het kon zijn. Het enige wat ik wist was dat ik het hele huis op z’n kop zou zetten, op zoek naar het beruchte kaartje, om het vervolgens onderop een stapeltje ouwe schoolspullen weer terug te vinden. Wat een opluchting. Wat toch best vreemd is, het is tenslotte maar een dik velletje papier met een met waarschijnlijk balpen geschreven boodschap.
Maar nu ik het weer lees, en het kaartje weer veilig in mijn handen heb, voelt het toch alsof ik de afgelopen tijd iets heb gemist. Zo zie je maar weer hoe veel waarde iemand kan hechten aan iets dat voor elk ander niets waard is.
Loading posts...