ROOSBLOGT

door Jitse

Beste bloggers,
Zoals (velen van) jullie weten, heeft het Rozentheater sinds kort een nieuwe aanwinst: de Smart! Dit kleine autootje gaat binnenkort naar hogescholen, universiteiten en festivals rijden om het studentenbereik te vergroten en laat zien dat het theater ook naar jóu kan komen in plaats van andersom!Ik wil daarom voor deze keer mijn blog in het teken van de Smart houden. Ik vond het een leuk idee om een blog te schrijven over iets wat juist wel of niet smart is om te doen. Mijn verhaal vindt een paar jaar terug plaats. Ik ging met 3 vriendinnen stage lopen in Zwitserland omdat we een snuffelstage moesten doen. Omdat de krokusvakantie na deze 2 weken plaatsvond, konden we een weekje extra blijven om te skiën of snowboarden. De ouders van een vriendin kwamen daar in de vakantie naar toe en we konden met z’n allen mee terug rijden. “Goed geregeld” zou je denken. Dat was in principe ook zo maar achteraf ben ik nog steeds verbaasd dat ik niets gebroken heb. De stageperiode verliep goed maar toen kwam de week dat ik leerde skiën. Ik had eigenlijk willen snowboarden maar omdat ik niet uit een wintersportgezin kom, kon ik ski’s lenen van een vriendin. Wintersport is anders zo duur!

En daar stond ik dan. Ik probeerde op mijn ski’s vooruit te komen, bewoog op mijn plek, kwam geen meter vooruit. Het stomste wat ik gedaan heb is mee te gaan naar een rode piste. Onvoorbereid. Totaal zonder techniek. Tegen mijn vriendinnen had ik gezegd dat ik niets, maar dan ook niets van skiën wist en kon. Bovenaan de berg liet ik me verleiden om naar beneden te skiën. Ik was tenslotte toch niet bang? Dat durfde ik heus wel. Dus daar ging ik… recht vooruit. Nou geloof me, ik ben nog nooit zo bang geweest. Ik ging gewoon zó hard. Als klap op de vuurpijl, moest ik ook nog zien te slalommen door de ankerliftjes die op diezelfde piste voorbijkwamen en op tijd zien te remmen zodat ik niet tegen het ski-café aan knalde. Ik heb mijn vriendinnen voor gek verklaard toen de ski-docent me later vertelde dat ik bochtjes moest nemen en de ‘pizzapunt’ moest vormen met mijn ski’s, om af te remmen. “Ik zei toch dat ik niets van skiën wist en jullie hebben me zomaar naar beneden laten gaan! Ik kon niet eens remmen!”

Toen bepaalde delen van de pistes op een dag erg bevroren waren, ben ik via de zijkant van mijn ski’s, stapje voor stapje van de berg naar beneden gegaan. Anders was het gewoon te glad. Eenmaal aangekomen op het terras beneden, was er een vrouw naar me toegekomen. “Was jij dat nou daar boven?” Nou, ik stond echt perplex. Op het moment dat ik bovenaan de berg stond, schoot het nog door m’n hoofd dat iedereen me zou kunnen zien. Ik had mezelf aangepraat dat heus niet iedereen op me zou letten. Wel dus.

Wonder boven wonder kon ik aan het einde van de week redelijk skiën dus ik was best trots op mezelf. Ik zeg niet dat ik nooit meer zal skiën maar de manier waarop ik mijn eerste ski-ervaringen heb opgedaan, zal ik nooit meer vergeten. Het was gewoon niet smart! Gelukkig is de smart van het Rozentheater wel een smart idee! Houdt deze nieuwe aanwinst daarom vooral in de gaten.