ROOSBLOGT

door Chloë

“Chloë, wil je mee naar de Winterparade op mijn verjaardag op 24 december?”, vroeg mijn moeder me ongeveer een maand geleden.

“Je zit met 500 man aan één brede tafel en er zijn korte performances óp de tafel onder het genot van eten zoals stamppot van pastinaak. Oh ja, de obers lopen ook op de tafels.” Dit was een niet al te snuggere vraag van mijn moeder, natuurlijk wilde ik dit meemaken!

Aangekomen in de Westergasfabriek moest men eerst wachten tot dat er in de zaal waar het allemaal zou gebeuren mocht worden toegetreden, onder het genot van glühwijntje. De ontvangsthal beschikte over een paar grote mysterieuze deuren waarachter het spektakel zou plaats vinden, die er om schreeuwden om even snel doorheen gegluurd te worden.

Na wat een eeuwigheid leek te duren mochten we eindelijk naar binnen. Een reusachtige kronkelende tafel vulde een ongelofelijk grote ruimte met in het midden een groot blok waar koks aan het koken waren in immens grote pannen. Nadat iedereen een plaatsje had gevonden kon men drankjes bestellen bij één van de vele obers (sommigen liepen alsof ze dachten dat ze op een catwalk liepen terwijl anderen een beetje zelfbewust lachten) die over de tafel heen liepen.

Tijd voor de eerste gang; soep waarvan ik nog steeds geen idee heb wat precies de ingrediënten waren. Wat ik wel weet is dat mijn smaakpapillen het een feestje vonden. De tweede gang was een salade met paprika, rucola en dergelijke die zeker niet onaangenaam was. Zoals boven beschreven staat was het hoofdgerecht stampot van pastinaak met stoofvlees op smaak gebracht met koriander. Als toetje kreeg iedereen een chocolaatje in zijn of haar mond door een meisje met een grote mand vol chocola die over de tafels liep. Het eten was dus niet verkeerd, en weer een keer wat anders! Wat nu natuurlijk een logische brandende vraag is, is hoe de performances verliepen, zo óp een tafel, en wat ze überhaupt precies inhielden. 3 meisjes die een verhaal vertelden over kerst terwijl zij een uitgevallen kerstboom droegen, een interactieve improvisatie opera, een danser op elektronische muziek en vele andere acts.

Het leuke was dat niet alle acts rond de tafel gingen en steeds één gedeelte an de tafel uitkozen als publiek. Maar is dat niet heel erg rommelig? Nee, het silent disco principe werd gebruikt. Steeds kreeg een gedeelte van de tafel koptelefoons, terwijl aan de andere kans van de tafel een andere act werd opgevoerd. Zo storen de acts elkaar niet, en konden wij in vrede en vol concentratie van de desbetreffende act genieten.

Het silent disco principe kon meteen gebruikt worden voor de afsluiter; een echte silent disco, op de tafel! Iedereen was op dit punt stiekem een beetje aangeschoten van alle wijntjes die er de hele avond doorheen waren gegaan. Dit was vooral te merken als je even je koptelefoon besloot af te doen om alle mensen vals mee te horen zingen met ‘Sex on fire’ van Kings of Leon.

Ik heb de avond verder gefeest in een café naast de Westergasfabriek waar een bandje speelde, maar dat is verder niet relevant voor deze blog. Als volgend jaar de Winterparade weer op deze manier plaats zal vinden, is het zeker een aanrader voor jong en oud!