ROOSBLOGT

door: Jitse

Ik ken je al 7, 5 jaar.

Vanaf de eerste dag was je daar.

Jij liet me lol maken en lachen en allerlei meer,

Van jou wordt ik vrolijk, keer op keer.

Jij kan de zon laten schijnen en het laten regenen op hetzelfde moment,

Ik ken jou op mijn eigen manier, zoals niemand jou kent.

Soms laat je me fietsen, soms vroeg en soms laat.

Door jou ontmoeten mensen elkaar, in een café of ergens op straat.

Door jou verdwaal ik soms nog steeds (heel soms),

Ik zeg het niet graag, het is eigenlijk iets stoms.

Jij laat mensen lachen en huilen,

grappen en pruilen.

Jij bent zo uniek, elke dag is anders met jou.

Soms is de lucht grijs, soms is de lucht blauw.

Soms ben ik lang van je vandaan, maar altijd kom ik vlug

En vooral heel graag naar jou weer terug.

Soms ben ik thuis, en dan kijk ik door de ruit,

Dan lijkt het of je lacht, en zie je er prachtig uit.

Ja, bij jou voel ik me fijn, bij jou voel ik me thuis.

Heel dichtbij jou, heb ik mijn huis.

In de zomer laat je me zonnen, naar het strand gaan en naar het terras,

En in de winter, zou ik willen dat het weer zomer was.

Dan is het zo koud en bibber ik even,

Maar ook in de winter kan ik dingen met jou beleven.

Dan tover je in ’t donker, lampjes aan de gracht,

Dan ben ik warm gekleed en maken we een sneeuwpop die lacht.

Warm, koud, sneeuw of fris.

Eigenlijk maakt het niets uit, welk seizoen het ook is.

Er is altijd wel wat te beleven met jou,

In de zomer doe ik andere dingen, andere dingen dan in de kou.

Jij laat mensen dansen, op een feest of in de kroeg.

Lekker eten drinken, vaak tot morgenvroeg.

En als ik weg ga, heel heel misschien.

Dan kom ik altijd terug, dan blijf ik je zien.

Soms wil je me wat vertellen, al weet ik ook niet wat.

Ik denk,… I Amsterdam… Amsterdam, dat is mijn stad.