ROOSBLOGT

door:  Malou

Ik ben een Woord Vooraf.

Ik hoor bij Belangrijke Mededelingen, die behoeven vaak een Woord Vooraf.

Tenminste, dat lees je altijd, dat er een Woord Vooraf is.

Bij Belangrijke Mededelingen.

Dat woord ben ik dus.

Zie het als een soort voorgerecht.

Een amuse. Maar dan in woorden.

Een amuse moet lekker smaken en zorgen dat je honger krijgt,

maar je moet er ook in één hap doorheen zijn

en geen gezeur verder.

Dus niet te ingewikkeld en vooral niet te veel gedoe.

Zeker van een Woord Vooraf niet.

Geen gedoe graag.

Eigenlijk moet een Woord Vooraf niet meer zijn dan één woord.

Hou het bij een motto, is mijn motto.

Dat leest lekker door naar de volgende pagina.

Ik vind het prettig als ik na een Woord Vooraf snel door kan bladeren

naar de volgende pagina.

In die zin ben ik lui als het om Woorden Vooraf gaat.

Een lang Woord Vooraf is irritant.

Werkt op de zenuwen.

Het gaat tenslotte om de Belangrijke Mededeling.

Na de Belangrijke Mededeling komt het Nawoord.

Het toetje, zeg maar, het pepermuntje bij de rekening.

Mosterd na de maaltijd wellicht.

Maar het Nawoord ken ik niet zo goed.

Heb wel eens een poging ondernomen maar hij was vooral bezig met het hebben van het laatste woord.

Beetje een einzelganger. Maar dat ben ik ook wel eens.

Dat moet ik nageven. Al ben ik een Woord Vooraf.

Toch vind ik het jammer.

We zouden best wat meer interesse mogen tonen in elkaar.

Geheel de Uwe,

Uw Voorwoord.