ROOSBLOGT

Door: Nasja

Ze zit in de bus.
Ze kijkt naar buiten zoals alleen mensen in een bus naar buiten kunnen kijken.
Dof. Het haar dof, de vaalbeige broek met afrits-applicatie, dof, de tenen in de TEVA sandalen, dof. Ze houdt haar portemonnee vast met vingers waarop tien lange nagels glitterend blinken. Plastic nagels, parelmoer, een gouden ring.

Ze is eergisteren getrouwd. Of de dag ervoor, maar langer kan het niet zijn.

Daar zit ze dan, met de overblijfselen van de mooiste dag uit haar leven nog op, en de rest van haar leven nog om haar vingers.

Ze heeft wallen.
Veel champagne, taart, champagne.  Tussendoor een glas water, want niets is zo verboden als een dronken bruid. Witte wijn, wit op wit vlekt niet.
Hij draagt haar over de drempel van hun eigen voordeur. Dat moest en zou.
”Ik draag je over de drempel. Kom hier vrouw.”
Dus zwalkt hij terug en tilt haar op. Schommelend torst hij haar gewicht naar binnen, ze stoot bijna haar hoofd tegen de deurpost. Ze houdt zich in. Hij drinkt wel vaker meer dan die twee, die zeven, glazen teveel, dus vanavond zeker. Ze houdt zich in. Voorzichtig is hij nooit geweest.

Hij valt achterover op bed, in smoking, tussen rozenblaadjes en waxinelichtjes en slaakt een zucht die alleen beschonken mannen kunnen slaken.
Ze heeft hem nog nodig, de jurk moet nog losgeritst.

“Jezus, hoe ben jij hierin geraakt?”
”Mijn zus.”
”Op ademvrijheid dan maar!”

Hij valt weer achterover. Ze wurmt zich uit haar panty. Stopt. Ziet de ladder op haar linkerbeen. Rukt, het gat groter. Ze trekt het ding zijwaarts van haar benen af. Niets is zo lekker als het slopen van een panty. De kamer draait.

“Iedereen was er.”
”Hè?”
”Iedereen was er.”
”Ja. Klopt.”

Ze is getrouwd, maar kende hem al.
Niets verandert.
Het leven loopt door en niemand in de bus zegt: gefeliciteerd.

In het parelmoer van haar rechterwijsvinger zit een deukje en ze maakt een gedachte die ze nooit eerder gemaakt heeft. Nog nooit.
Hoe krijg ik in vredesnaam acrylnagels van mijn vingers af?
Ze besluit nog niet te zoeken naar antwoord. Misschien dat er iemand is die het opvalt. Misschien dat er dan iemand is die haar toeknikt. Die het deukje niet ziet en zal vragen naar haar nagels.
Dan kan ze het vertellen:
Ik ben laatst getrouwd.