ROOSBLOGT

door: Nienke

Gemiddeld genomen zijn Amsterdammers bewuste mensen, ze doen hun boodschappen op de Biomarkt, gaan minstens 2 keer per week hardlopen in het Vondelpark, brengen hun kinderen naar school op de bakfiets, en zorgen ervoor dat hun kleding net even anders is dan die van anderen door regelmatig vintage winkels of markten af te struinen. Bovendien moet de Amsterdammer een groot sociaal netwerk onderhouden en aanwezig zijn bij ieder feest, iedere opening, presentatie of optreden dat er toe doet. Hierover moeten ze vervolgens verslag doen door alle details rond te pingen met hun Blackberry of posts op Facebook te plaatsen met hun I-phone.

Al met al leiden ze een enerverend bestaan. Ik kan me voorstellen dat het ze af en toe even te veel wordt en ze geneigd zijn hun telefoon de gracht in te gooien en dit te vieren door een vreugdedans te doen bovenop hun laptop. Waarschijnlijk zou de paniek in dat geval echter al snel toeslaan. Want hoe komen ze er nu achter wat er te doen is in de stad en hoe laat bikram yoga begint?

Misschien zouden ze eens moeten proberen een week hun telefoon thuis te laten, Facebook niet te checken en zich niet druk te maken over de feesten waar ze bij zouden moeten zijn. Het zou waarschijnlijk meer ontspanning opleveren dan menige yogales.

Wanneer de spanning dan toch toeslaat kan ik ze in ieder geval voor de dinsdagavond uit de brand kunnen helpen. Dan is er namelijk elke week in de OT 301 (Overtoom 301) pingpong avond. Daar kun je terwijl je een biertje drinkt toch nog aan sport doen en zo dus bewust met lichaam en geest bezig zijn.

Waar normaal onder andere Drum ‘n Bass feesten worden gehouden, staan op dinsdagavond 3 pingpongtafels. Aan één daarvan wordt “rond de tafel” gespeeld. Je haalt voor 10 euro borg een batje bij de bar en sluit je aan bij de rij mensen die al om de pingpongtafel staat.  De meesten staan daar al klaar in de starthouding  met het batje in hun hand hun blik strak op de pingpongtafel. Anderen  staan wat minder startklaar in de rij met alleen een biertje en slaan bij gebrek aan geld voor borg met hun hand. Sporadisch staat er iemand in de rij met twee biertjes die bij gebrek aan van alles, ook slaat  met zijn biertje. Het principe is eenvoudig; Je slaat 1 keer en wacht vervolgens tot je weer aan de beurt bent. Wanneer je mist lig je er uit en aan het eind van ieder spel blijven er twee mensen over die de finale tegen elkaar spelen.

Vol enthousiasme werp ik me iedere keer weer in de strijd naar die finale plek, om steeds weer na 2, 3 of 4 keer  teleurgesteld de rij uit te moeten.  Maar de verslagenheid is van korte duur, want daar wacht mijn biertje op me en vrienden die het zo mogelijk nog korter hebben uitgehouden in de rij dan ik en na tien minuten probeer ik het vol goede moed opnieuw. Het is dat ik geen bewuste Amsterdammer ben en ook niet de trotste eigenaar van een I-phone of Blackberry maar de Facebookpost komt al in mijn gedachten naar boven: Shit! Weer de finale niet gehaald maar wel weer een biologisch, fysiek, sociaal verantwoorde avond achter de rug. 1-0 voor mij!.